تو آمدی

تو آمدی ای عزیز و با خود بهاری برایم به ارمغان آوردی

تو آمدی و دنیایم را شکوفه باران کردی

آمدی و با هر گامی غمی از دلم زدودی

آمدی تا دوباره همچون کنیزی مرا برده ی چشمانت کنی

و با سحرشان افسونم سازی

آمدی تا دوباره شامگاهان با کوله باری از خاطره هایت

به خواب روم و سحرگاهان به یادت دیده بگشایم

تو آمدی ! و من از این پس بی تو تنها نخواهم بود

و هرگز بی تو در کنار پنجره به تماشای رهگذران نخواهم نشست

دیگر هیچگاه زهر تنهایی را نخواهم چشید

و دیگر با چشمانی غمگین دیده به راه نخواهم دوخت

تا تو بیایی و هرگز در نیمه های شب قلبم فریاد تنهایی سر نخواهد داد

و تو را با التماس از من نخواهد خواست

زیرا اینک تو آمده ای .

آمده ای تا با وجودت تحمل همه چیز را برایم آسان کنی

وه ای کاش خداوند هرگز تو را از من نگیرد که

آن لحظه مرگ من فرا خواهد رسید .

ای کاش

 

تقدیم به کسی که  زندگی دوباره به من داد

 

سکوت و نگاه را با هم

یکی میکنم
فریادی میشود بی صدا
می شنوی

فریاد بی صدا را
فریادی که با تمام سکوتش

فقط یک چیز می گوید
دوستت دارم
دوستم داشته باش

                                        دلمو دادم به تو تا (ما) بشيم 
                                    
                                   دلمو دادم به تو تا ديگه تنها نباشيم

                               دلمو دادم به تو چون تو چشات دريا رو ديدم
 
                             دلمو دادم به تو تا همه وقت يار هميشگيم باشي
 
                               دلمو دادم به تو چون ميدونم  تنهام نمي ذاري

                                  دلمو دادم به تو  تا احساسم رو گم نكنم

                                       دلمو دادم به تو  تا آرزوهام بشي

                                           دلمو دادم به تو تا يكي بشيم

                                               دلمو دادم به تو  تنها تو

                                                      دلمو دادم به تو

                                                          تنها تو ....

                                                            تو...    

 

                                                       

 

 

یک بوسه ز لب های تو در خواب گرفتم  

گویی که گل از چشمه مهتاب گرفتم

در برکه اشکم همه دم نقش تو دیدم

این هدیه خوبی است که از آب گرفتم

هرگز نتوانی که ز من دور بمانی

چون عکس تو را در دل خود قاب گرفتم

 

 

سلام گل قشنگم

میخواستم بگم دلم برات تنگ شده ! ولی هر چی فکر میکنم

میبینم دل خیلی کمه ..... باید بگم تمام وجودم برات تنگ شده....

میخواستم بگم جات تو قلبمه! ولی قلب خیلی کوچیکه....

باید بگم جات تو تک تک سلولهای بدنمه....

میخواستم بگم دوستت دارم ! ولی دوستت دارم خیلی کمه...

باید بگم دیوانه وار عاشقتم...

قلب من از تو

            سرشار است

ومن

         اکنون

                    خداوند را

                                    هزاران بار

                                                  دوست تر دارم

و از شوق تو

          گام هایم را

                             در این

                                  خاکستری ترین راه دنیا

                                                        محکم تر می گذارم

و بدان هر چقدر هم از من دور باشی

                                        امیدم به دستانت است

 

هیچ لحظه ای به اندازه لحظه با تو بودن شیرین 

  همیشه در کنارم بمان 

  دوست دارم

 

بده دستاتو به دستام که با هم کلبه بسازیم

کلبه ای بـُر از من و تو

از من و تو ما بسازیم******

 

عزیزم میدونی: دوست دارم دستای قشنگتو بگیرم تو دستام...

بعضی وقتا حس میکنم دستای سردم به گرمای دستات احتیاج داره....

       خیلی دوستت دارم جیگرم

 

 

---

                              ای غزل واره ی ایثار تا ابد با من می مونی

                             با غـــروب خاطراتت در طلوع من نشستی

                             با پــــریدنم پریــــدی با شکستنم شکستی

                             آرزوهات واسه مــن بی ریا پاک و صمیمی

                             تو همون همسفر من تو همون عشق قدیمی

                              از همون نقطه ی آغاز  اتکای من تو بودی

                              بعد هر ز خود شکستن ابتدای من تو بودی

                             همسر خوب و عزیزم ای بت عاطفه سرشار

                             ای فرستاده ی خوبی ای غزل واره ی ایثار

 

تو مرا می فهمی 

من تو را می خواهم

وهمین ساده ترین قصه یک انسان است

تو مرا می خوانی

 
من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم

 
و تو هم می دانی

 
تا ابد در دل من می مانی

...

 

آرزويم اين است نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد...

 

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز....

 

و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي....

 

عاشق آنكه تو را مي خواهد...

 

و به لبخند تو از خويش رها مي گردد...

 

 و ترا دوست بدارد به همان اندازه كه دلت مي خواهد

 

 

 

میدانی که خیلی دوستت دارم ، میدانم که نمیدانی بیش از عشق بر تو عاشقم....

میدانی که بدون تو زندگی برایم پوچ است ، میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر زندگی

وجود ندارد....

میدانی که بدون تو عاشقی برایم عذاب است ، میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی 

نیست برای عاشق شدن....

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب می شود ،

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر لحظه ای باقی نیست برای ادامه زندگی...

میدانی که همه فکر و زندگی من تو شده ای و تمام لحظه ها نام تو را در قلبم زمزمه

میکنم ، میدانم که نمیدانی از زندگی برایم عزیزتری ، زندگی در مقابل تو برایم کم

است تو دنیای من شده ای عزیزم...

می دانی که تو لایق این قلب عاشق منی ، میدانم که نمیدانی تو لایق تر از آن

هستی که تصور میکنی!

میدانی که بدون تو من تنهای تنهایم ، میدانم که نمیدانی آن زمان

تنها تر  از من دیگر تنهایی نیست!

نمیدانی که بعد از تو به آن دنیا سفر خواهم کرد ، می دانم و میدانم بعد از تو دیگر

حتی مجالی برای نفس کشیدن نخواهد بود....

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

*

 

تقدیم به کسی که الفبای عشق را به من آموخت.

دوستت دارم عزیزم تا ابد.

 

عشق یعنی...

 
عشق يعني با غم الفت داشتن 

        سوختن با درد نسبت داشتن                  

                عشق دريک جمله يعني انتظار

                        انتظار روز رجـــعت داشتن

                                عشق يعني مستي و ديوانگي

                                        عشق يعني در جهان بيگانگي

                                                عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                                        عشق يعني سجده ها با چشمان تر

                                                                 عشق يعني سر به در آويختن

                                                      عشق يعني اشک حسرت ريختن           

                                                عشق يعني در جهان رسوا شدن       

                                        عشق يعني مست و بي پروا شدن

                                عشق يعني سوختن يا ساختــن 

                        عشق يعني زندگي را باختن

               عشق يعني انتـــظار و انتـــظار

        عشق يعني هرچه بيني عکس يار

عشق يعني ديـده بر در دوختـن

        عشق يعني در فراقش سوختن

               عشق يعني لحظه هاي التهاب

                        عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

                                عشق يعني با پرستو پر زدن 

                                         عشق يعني آب بر آذر زدن

                                                عشق يعني سوز ني آه شبان

                                                        عشق يعني معني رنگين کمان

                                                                عشق يعني با گلي گفتن سخن

                                                        عشق يعني خون لاله بر چمن

                                                عشق يعني شعله بر خرمن زدن

                                         عشق يعني رسم و دل برهم زدن    

                                عشق يعني يک تيمم يک نماز       

                        عشق يعني عالمي راز و نياز       

               عشق يعني چون محمد پا به راه        

        عشق يعني همچو يوسف قعر چاه 

عشق يعني بيستون کندن به دست    

        عشق يعني زاهد اما بت پرست    

                عشق يعني همچومن شيدا شدن

                         عشق يعني قلــه و دريا شدن

                                عشق يعني يک شقايق غرق خون        

                                          عشق يعني درد ومحنت دردرون

                                                عشق يعني يک تبلور يک سرود  

                                                        عشق يعني يک سلام و يک درود     

                                                                 عشق يعني جام لبريز از شراب

                                                        عشق يعني تشنگي يعني سراب

                                                عشق يعني حسرت شبهاي گرم

                                          عشق يعني ياد يک روياي نرم

                                عشق يعني غرقه گشتن در سراب

                         عشق يعني حلقه هاي بي حساب

                عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

        عشق يعني آخــرخط بهـشــت  

عشق يعني گم شدن در لحظه ها

        عشق يعني آبـي بي انتـــها 

                عشق يعني زرد تنها و غريب

                         عشق يعني سرخي ظاهر فريب

                                عشق يعني تکيه بر بازوي باد

                                           عشق يعني حسرتت پاينده باد

                                                 عشق يعني هرزمان تنها شنيدن نام او

                                                        عشق يعني هرچه گفتن هرچه کردن بهراو

بمان در من

در انتهای این کوچه های بم بست سرگردانم                   اما نگاهم رو سوی آسمان ودر نگاهت حیرانم

چه واژه ها را معنا می بخشی در من                            و من با قدرتی لایتناهی با نیرویی از تو در آسمانم

ای رهای بخش من از دالانهای تاریک زندگی                ای هستی من ای آزادی من از ظلمت بندگی

با تو می رسم به فرداهایی روشن                                ای در تمام ذهنم جاری جدا از بیراهه های پستی

در من آتشین شعله ای ای تبلور حقیقت                         در من آینه درونی ای صفای دلت حلاوت

من و تو می رویم رو سوی لحظه های ماندنی                 در من دریایی ای خروش تو به ساحل سلامت

بمان در من تا که لبریز لحظه های نابت کنم                    بمان در من تا  رها ز اسیری عشق کمیابت کنم

من عشق را چون جنون با تو می ستایم                         بمان در من تا عاشقانه غرق نیازت کنم

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که در همسايه ی صدها گرسنه،

چند بزمی گرم عيش و نوش می ديدم،
نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم،
بر لبِ پيمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که می ديدم يکی عريان و لرزان؛

ديگری پوشيده از صد جامه ی رنگين؛
زمين و آسمان را،
واژگون، مستانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
برای خاطر تنها يکی مجنونِ صحراگردِ بی سامان،
هزاران ليلی ناز آفرين را کو به کو،
آواره و ديوانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
به گردِ شمع سوزانِ دلِ عشاقِ سرگردان،
سراپایِ وجودِ بی وفا معشوق را،
پروانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
چرا من جایِ او باشم؛
همين بهتر که او خود جایِ خود بنشسته و تابِ تماشایِ تمامِ زشتکاری هایِ اين مخلوق را دارد!
وگرنه من به جایِ او چو بودم،
يک نفس کی عادلانه سازشی،
با جاهل فرزانه می کردم؛
عجب صبری خدا دارد! عجب صبری خدا دارد!

 

 

مادر تو فرشته ای....

تـــرا ستایش می کنــــم

ترا که قلب سرشـــار و روح بزرگ ودستان گرم و زندگی پرورت چراغ راه ماست

امید و تکیه گاه ما

زندگی و هستی ماست

تـــرا ستایش میکنــــــم

ترا که می بخشایی ومهربانی بی توقعت رانثار میکنی

حجت بی اجر و مزدت را

تـــــرا ستایش میکنم

ترا که می سوزی و میکاهی

و برای مهر ورزیدن نه زمان می شناسی، نی مکان

و نه پشیمانی را پیشه میکنی

تـــرا ستایش میکنم

ترا ای مادر پاک ، ای روحانی پاک

ای سرچشمهء همه مهربانی ها، همه فدا کاریها و همه از خود گذشتی ها

تر ای مادر بخشاینده، ستایش میکنم

بخاطر وجودت که صفای آسمان بهار را دارد

بخاطر قلبت که گستردگی دریای پاک را دارد

و بخاطر دامانت که ما را پروراندو لالایت که نشه خواب را در چشمان ما ریخت

و نگران سرنوشتمان

نگران خوب و بد

نگران خوشحالی و غمها بی پایانمان است

ترا ای مادر، ای روحانی مقدس

ستایش میکنم و در برابر عظمت روح

ودر برابر شکوه رنجهای بی دریغت که

هرگز شکوه ای بهمراه ندارد سر تعظیم فرود آورده و میگویم

مادر! تو فرشته ای

 

زندگی

زندگي آرام است مثل آرامش يك خواب بلند زندگي شيرين است مثل شيريني يك روز قشنگ زندگي رويايي است مثل روياي ِيكي كودك ناز زندگي زيبايي است مثل زيبايي يك غنچه ي باز زندگي تك تك اين ساعتهاست زندگي چرخش اين عقربه هاست زندگي راز دل مادر من زندگي پينه ي دست پدر است زندگي مثل زمان در گذر است.

 

 

 

 

 

 

باختن                  يعني                     لحظه                 عشق

جان                         سرزمين           يعني                           يعني

زندگي                                   پاک   عشق                                 ليلي و

قمار                                           من                                       مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                                 عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                     يعني

  كودك                            مسجد

  يعني               الاقصي

عشق     من  

عشق                                         آميختن                                      افروختن

يعني                                به هم           عشق                              سوختن

چشمهاي                        يكجا                    يعني                          كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

  عشق                                   من   

    يعني                            الاسرار   

    كلبه                   مخزن  

         اسرار     يعني        

 

 

 

   

  بگو با من از عشق،از زندگی که دستان سردم با صدای تو جان می گیرد. بمان با من که تنها شراب نگاه تو لحظات ناب عشقم را جاودان می نماید. من خسته دل ره به کجا یابم که پایان راهم تویی. دل غمگینم جز تو قراری نیابد که پناهم تویی. بخوان با من سرود عشق را،بگو با من داغ شقایق را،بنشین در کنارم دمی،تا بیاسایم نفسی که تو برای من بسی،در این شبان سیاه بی کسی،زمزمه کن در گوش جانم قصه ی لاله های پرپر را. بگیر در کنارت دمی این لیلی خونین پیکر را که از پیمانه ی صبرم جرعه ای بیشتر نمانده،که بر شاخه ی امیدم دست غم برگهای خزان زده و بی جان را نشانده. بیا با من و تا انتها با من همسفر شو. بیا سفر کنیم باهم تا مرز بی نهایت،تا سرزمین نور،تا دیار خوشبختی... 

 

 

 

 

من از قصه زندگي ام نمي ترسم

من از بي تو بودن به ياد تو زيستن و تنها از خاطرات گذشته تغذيه كردن مي ترسم

اي بهار زندگي ام

اكنون كه قلبم مالا مال از غم زندگيست

اكنون كه پاهايم توان راه رفتن ندارد

برگرد...

باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را

باز هم آغوش گرمت را به سويم بگشا

باز هم شانه هايت را مرحمي برايم قرار بده

بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم برگرد..

 

 

 

 

 

 

 

 

عشق یعنی...

 

عشق يعني حسرت شبهاي گرم

 

 عشق يعني ياد يک روياي نرم

 

عشق يعني يک بيابان خاطره

 

عشق يعني چهار ديوار بدون پنجره

 

عشق يعني گفتني با گوش کر

 

 عشق يعني ديدني با چشم کور

 

عشق يعني تا ابد بي سرنوشت

 

عشق يعني آخر خط بهشت

 

عشق يعني گم شدن در لحظه ها

 

عشق يعني آبي بي انتها

-----************************----

عشق يعني شب نيايش با خدا
تا طلوع صبح ، دلتنگي ، دعا

عشق يعني آه ديگر پشت آه
سوز دل را پرکشاندن تا به ماه

عشق يعني گريه هاي بي صدا
چشم خيس دختري دور از نگاه

عشق يعني لحظه هاي انتظار
دل به فردا بستن و روز بهار

عشق يعني بارش از ديده و ابر
بهر ديدار دوباره باز صبر

عشق يعني بهترين حس نياز
سوي تنها خالق هستي ن

 

هیچکس حس نکرد

                           وسعت تنهایم را حس نکرد
                     

       در میان خندهای تلخ من                      

                             گریه پنهانیم را حس نکرد
                                         

        در هجوم لحظه های بی کسی

                             درد بی کس ماندنم را حس نکرد
                                                      

      آن که بت آغازه من مانوس بود
                                                                     

                            لحظه ی پایانیم را حس نکرد

 

 

                      از تو که نیستی و از خودم که هست !                              
  
                                                            
 بعد تو یک کوچه دلتنگی به جا ماندست و بس

گرد و خاک  خاطره بر جان ما ماندست و بس

روز آخر گفته بودی که فراموشم مکن

جز تو در ذهنم صدای گریه ام ماندست و بس

می نویسم خویش را در بیت بیت شعر تو

فکر شیرینت برایم آشنا ماندست و بس

یک غروب سرد مردم در تب ناباوری

برف بارید و تو رفتی و رد پایی ماندست و بس.... 

 

وقتی رفتی

وقتی رفتی همچی رفت

همه ی دلبستگی رفت

شب و روزم یکی شد

حتی حس زندگی رفت

دیگه بی تو مرده بودم

حرف مردم شده بودم

توی آغوش نبودت

تو خودم گم شده بودم

وقتی رفتی تازه فهمیدم کی بودی

برای من تپش زندگی بودی

وقتی رفتی دیگه اون پنجره خوابید

وقتی رفتی ..........

از تو مونده یادگاری

واسه من بی قراری

خنده رو لبامه اما

از دلم خبر نداری

نه تو بودی نه ترانه

نه یه حرف عاشقانه

من مگه از تو چی خواستم

فقط و فقط بهانه

 

 

یادم باشد :

  حرفی نزنم که به کسی بر بخورد

          نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

                    راهی نروم که بی راه باشد

                        خطی ننویسم که آزار دهد کسی را

 یادم باشد

                  که روز و روزگار خوش است

                        همه چیز

                  رو به راه است و خوب

                                                     تنها

                                                     تنها دل ما دل نیست .

                                                                        (( تکه ای از ترانه ناصر عبدالهی))

اما تو نیز ...

یادت باشد حقیقت با تمامی تلخی هایش از دوست داشتن بهتر است

یادت باشد آنکس که در قفس چشمانت اسیر شد آزاد نکنی

و مبادا با نگاهی ...

یادت باشد اگر کسی پرسید راه عاشقی کدام است ؟ جاده تنهایی را به او نشان ندهی

یادت باشد اگر کسی برایت نوشت : ((که دوستت دارم )). برایش نغمه جدایی سر ندهی .

 

                    یادت باشد که روز و روزگار خوش است

                          آری همه چیز بر وفق مراد است و خوب  .

                                و خوش تر از آن معشوق بودن .

                                     تنها دل عاشق است که دل نسیت .

                                            یادت باشد اگر دلی را تنها گذاشتی

                                                  چنان باش که روزی بتوانی به یادش آوری

یادت باشد به دیگران بیاموزی که چگونه بر غرورشان تکیه کنند .

آنگاه که اشکهایشان سبب از پا افتادنشان شد .

یادت باشد به دیگران بگویی که سرودن ((دوستت دارم ها )) چه بی اثر است .

یادت باشد

      آخرین لحظه خداحافظی تو

             آغاز لحظه شکستن است .

یادت باشد

     می توانستی بال پرواز باشی

            تا راه سعود به قله آرزوها ، به لحظه ای طی شود .

 

یادت باشد می توانستی بهترین بهانه باشی برای شکستن همه نباید ها

یادت باشد می توانستی بهترین خبر قاصدک ها باشی

یادت باشد می توانستی معنای واژه ((سکوت)) باشی

یادت باشد همه اینها را  می توانستی باشی

اما تو فقط

یک بغض بی وقفه 

و گریه ای بی نهایت شدی